Borstvergroting met eigen vet te mooi om waar te zijn?

Een nieuwe methode voor borstvergroting: haal wat vet weg op plaatsen waar je wat te veel vet hebt (van buik of billen graag!) en vergroot daarmee je borsten. Deze techniek, lipofilling, staat op dit moment in de belangstelling in de plastische chirurgie. Het vet wordt weggehaald op plaatsen waar het ongewenst is, vervolgens bewerkt en gereinigd, en daarna in je borsten geïnjecteerd. Het voordeel van deze methode is dat de borstvergroting er natuurlijk uit ziet. Bovendien zijn er geen risico's van inkapseling zoals bij een implantaat omdat het hier om eigen lichaamsweefsel gaat. En omdat het vet met een naald wordt ingebracht hoeft er niet in de huid gesneden te worden. Ideaal toch? Of toch te mooi om waar te zijn? 

Loek Habbema , cosmetisch dermatoloog bij MC het Gooi vindt lipofilling niet de meest voor de hand liggende techniek voor een borstvergroting. "Voor de borstvergroting met eigen vet moet er relatief veel worden ingespoten. Omdat 30% tot 50% van het vetweefsel het niet overleeft  moet het inspuiten vaak meerdere keren gebeuren. Daar komt nog bij dat er door deze ingreep littekenknobbeltjes en "cysten" ontstaan die bij een mammografie ongerustheid kunnen geven waardoor er nader onderzoek plaats zal moeten vinden."  Habbema  kent geen goede studies  over de  lange termijn resultaten van lipofilling, behoudens algemene beschrijvingen van chirurgen "die het al heel lang doen". Het gaat dan niet om wetenschappelijk onderzoek.

Lipofilling
Een goede voorbereiding op een cosmetische ingreep voorkomt teleurstelling. Als je met behulp van lipofilling je borsten zou willen laten vergroten, reken dan op een bescheiden resultaat, maximaal 1 cupmaat groter. Vooral kleine slappe borsten kunnen hierdoor stevigheid (terug) krijgen, maar het lijkt niet geschikt voor een fikse borstvergroting.